Το Εικαστικό Καφενείο είναι ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκμάθησης ζωγραφικής στο διαδίκτυο, (ίσως το μοναδικό στην Ελλάδα) που λειτουργεί με επιτυχία από το 2009. Δοκιμάστε τώρα, δεν έχετε τίποτα να χάσετε... Τα πρώτα 3 μαθήματα είναι εντελώς ΔΩΡΕΑΝ!! Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής...
Ο καιρός βροχερός, οι απεργίες σε
εξέλιξη, η Πειραιώς κλειστή, παρόλα αυτά και σε πείσμα όλων η βόλτα μας στο
Μπενάκη έγινε!
Δυστυχώς δεν μου επέτρεψαν να
φωτογραφίσω κι έτσι θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω το κλίμα με λίγα λόγια.
17 έργα του Τσαρούχη και όλη η
δημιουργική διαδικασία του κάθε έργου με σκίτσα, φωτογραφικό υλικό, χρωματικές
και άλλες μελέτες (σε πολλές περιπτώσεις αυτές οι μελέτες είναι ολοκληρωμένα
έργα) καθώς και οτιδήποτε χρησίμευσε στον ζωγράφο σαν στοιχείο έμπνευσης για τα
έργα του.
Ιδιαίτερα στάθηκα σε μια βιτρίνα με
αντικείμενα από το εργαστήρι του:
Με βάση το
θέμα ζωγραφικής αυτού του μήνα σας παρουσιάζω σήμερα ένα βιβλίο των Εκδόσεων Ελευθερουδάκη για τη Νεκρή Φύση.
Cezanne
Είναι
βιβλιοδετημένο, έχει πλούσια εικονογράφηση, πολύ εύχρηστο σχήμα (15 Χ 17 εκ),
μικρά και περιεκτικά κείμενα, πολύ καλή τιμή.
Gauguin
Θα μάθετε
για την ιστορία της, πως εξελίχθηκε μέσα από τα διάφορα ρεύματα της τέχνης, πως
την αντιλαμβάνονταν οι μεγάλοι ζωγράφοι σε κάθε εποχή.
Cezanne
Ένα κείμενο
του WassilyKandinskyγια τον Cezanne
στην αρχή του βιβλίου:
«OCezanneέβγαζε
τα προς το ζην με μια κούπα τσαγιού ή, καλύτερα, συνειδητοποίησε ότι υπάρχει
ζωή, ακόμα και σε μια κούπα τσαγιού. Εξέλιξε τη νεκρή φύση σε τέτοιο βαθμό που
έπαψε πια να είναι άψυχη. Ζωγράφισε τα αντικείμενα αυτά σαν να ήταν ανθρώπινα
πλάσματα, γιατί ήταν προικισμένος με το χάρισμα να μαντεύει τη ζωή που κρύβει
μέσα του το καθετί. Το χρώμα και η γραμμή του ταιριάζουν πανομοιότυπα με την πνευματική
αρμονία. Ένας άνθρωπος ένα δέντρο, ένα μήλο – όλα αυτά, ο Cezanneτα
χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει κάτι που αποκαλείται «εικόνα» και το οποίο
αποτελεί έργο αληθινής, πνευματικής και καλλιτεχνικής αρμονίας».
Matisse
Η συμβουλή
μου είναι να μελετήσετε τα έργα μεγάλων ζωγράφων με βάση τα μαθήματα 33,34,35
και 39. Θα μάθετε πολλά και θα ανακαλύψετε ενδιαφέροντα πράγματα.
Τα εικονιζόμενα
έργα είναι μέσα από το βιβλίο.
Monet
Picasso
Μικρό και εύκολο κουίζ: τι απεικονίζει το έργο του Πικάσο;
Από το 1997, ο Όμιλος Λάτση και η Eurobank EFG υπό την αιγίδα και το συντονισμό του Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση εκδίδουν κάθε χρόνο έναν τόμο αφιερωμένο σε ένα αρχαιολογικό μουσείο, με σκοπό τη δημιουργία μιας σειράς λευκωμάτων που, με την επιστημονική εγκυρότητα και την αισθητική τους προσέγγιση, συμβάλλουν στη βαθύτερη γνώση και κατανόηση των επιμέρους σελίδων της ιστορίας του ελληνικού πολιτισμού. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, με τα μοναδικής πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας έργα λόγου και τέχνης, υπήρξε διαχρονικά η βασική πηγή έμπνευσης και το θεμέλιο της πολιτιστικής ανάτασης του δυτικού κόσμου. Τα ελληνικά μουσεία, στην πλειονότητά τους αρχαιολογικά, στεγάζουν ανεκτίμητα τεχνουργήματα της αρχαίας Ελλάδας.
Πολύπλευρος πνευματικός άνθρωπος ο Σερ Χέρμπερτ Ρήντ γεννήθηκε το 1893 και πέθανε το 1968.
Δίδαξε Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και του Λίβερπουλ, ενώ ήταν διευθυντής στο σοβαρότερο αγγλικό περιοδικό ιστορίας της τέχνης το «Μπέρλιγκτον Μαγκαζίν».
Το να γράψει την ιστορία της τέχνης της εποχής του είναι ο δυσκολότερος στόχος που μπορεί να θέσει στον εαυτό του ο ιστορικός της τέχνης. Παρόλα αυτά, το βιβλίο του Ρηντ έχει χαρακτηριστεί «αναμφισβήτητα η καλύτερη εισαγωγή στο θέμα».
Ματίς: Προσωπογραφία της Κυρίας Ματίς 1913
Ξεκινώντας από τον Σεζάν και τον Ματίς ο συγγραφέας εξετάζει τις εξελίξεις της οπτικής αντίληψης που οδήγησαν σ' αυτό που ονομάζουμε μοντέρνα ζωγραφική και τη σχέση του νέου αυτού τρόπου θέασης του κόσμου με τις γενικές τάσεις της σκέψης και της ευαισθησίας του αιώνα μας. Κινήματα όπως ο Κυβισμός,
ο Φουτουρισμός, το Νταντά, ο Σουρεαλισμός,
ο Κονστρουκτιβισμός, ο Αφηρημένος Εξπρεσιονισμός και μορφές της μοντέρνας ζωγραφικής όπως ο Πικάσσο, ο Κλέε, ο Καντίνσκυ, ο Νταλί, ο Μοντριάν, ο Κοκόσκα, ο Πόλλοκ, αναλύονται και αξιολογούνται από τον Ρηντ με ιδιαίτερη γλαφυρότητα και οξυδέρκεια.
Μπαουμάιστερ: Δύο φανάρια 1955
Διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο:
«….. Η τέχνη είναι μια αιώνια ερώτηση που απευθύνεται στον ορατό κόσμο μέσω της οπτικής αίσθησης.» και ο καλλιτέχνης είναι απλά και μόνο εκείνος που έχει την ικανότητα και την επιθυμία να δώσει υλική μορφή στην οπτική του αντίληψη.
Το πρώτο μέρος της δράσης του είναι αντιληπτικό, το δεύτερο εκφραστικό. Οι δύο αυτές διαδικασίες όμως δεν είναι δυνατόν να διαχωριστούν στην πράξη.
Ο καλλιτέχνης εκφράζει ότι αντιλαμβάνεται και αντιλαμβάνεται ότι εκφράζει.
Ολόκληρη η ιστορία της τέχνης είναι μια ιστορία μεθόδων οπτικής αντίληψης, μια ιστορία των διαφόρων τρόπων με τους οποίους ο άνθρωπος έχει δει τον κόσμο.
Ένας αφελής, μπορεί να υποστηρίζει πως υπάρχει ένας και μόνο τρόπος για να δει κανείς τον κόσμο, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται στη δική του άμεση δράση.
Ωστόσο, δεν είναι έτσι. Βλέπουμε ότι μαθαίνουμε να βλέπουμε και η όραση γίνεται μια συνήθεια, μια σύμβαση, μια μερική επιλογή απ’ όσα θα μπορούσαμε να δούμε και μια αλλοιωμένη περίληψη αυτού που μένει. Βλέπουμε ότι θέλουμε να δούμε και αυτό που θέλουμε να δούμε δεν καθορίζεται από τους αναπόφευκτους νόμους της οπτικής, ούτε (όπως μπορεί να συμβαίνει στα άγρια ζώα) από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, αλλά από την επιθυμία να ανακαλύψουμε ή να κατασκευάσουμε έναν κόσμο που να είναι πιστευτός. Ότι βλέπουμε πρέπει να γίνεται πραγματικό. Έτσι η τέχνη γίνεται η κατασκευή της πραγματικότητας….»
Νάυ: Άλφα 1957
Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.....
Από τις Εκδόσεις Υποδομή.
